kaybetmiş çocukları sevdim hep ben, arkadaşlarının oyun oynarken dışladığı, hırçın çocukları. yenilgiyi kabullenmiş halini hep anladım , üstü başı toz toprak içinde , dizi kanamış,ruhu kanamış yalnızlıktan, hiç göremedim ama hep hissettim. dışlanmış çocukları sevdim hep dediğim gibi yenilgiyi kabul etmiş ama çağırsalar koşa koşa gidecek halini hep anladım..
çünkü o benim içimde ki elinden tutup kaldırmaya cesaret edemediğim çocuk
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder