Kendinden vazgeçme

kendinden vazgeçmeye başladığında kaybediyor insan, bir bakıyor ki asla yapmam dediği her şeyi yapmış, kendine bir başkasına bakar gibi uzaktan bakmaya başlamış, hissetmeden sadece diğerleri için yaşar olmuş, diğerleri ne der insanlar ne düşünür, diye diye kendini, kendi elleriyle yaptığı hapishaneye kilitlemiş. sevdiği şeyler neydi unutmuş, kendi düşüncelerini çoktan uzaklarda bir rafa kaldırmış, inandıklarını,savunduklarını balon gibi tek tek patlatmış. başkalarına hoş görünmek başkaları tarafından kabullenmek için, kendini unutmuş. herkese iyi davranmak zorunda hissetmiş kendini, herkesi sevmek herkesçe sevilmek, herkes için iyi dilekler dilemek zorunda hissetmiş.

oysa biliyor musunuz? değiliz.

Hiçbirimiz bir şeyler yapmak zorunda değiliz. hiçbirimiz iyi olmak, herkesçe sevilmek, onlara ters düşmemek için çabalamak zorunda değiliz. onların doğrularıyla yaşamak zorunda hiç değiliz. herkes ayrı bir dünya,biz kimsenin uydusu olmak zorunda değiliz. 

bencil olalım, önemli olan bir tek sensin allah aşkına senden daha değerlisi mi var şu dünyada?

boş ver kendin ol, boş ver olmasın seni seven biraz romantik bir sevgilin, boş ver ailen örnek göstermesin seni kimseye, boş ver her yerde aranan sevilen isim olma. uzak kal. bu sahte ilişkilerden uzak kal. istediğinden de uzak ol, en iyisi olmaya çalışma, en iyisinden en doğrusundan uzak kal. bırak onlar ne düşünürse düşünsün, sen kendini düşün. 

her şeyden vazgeçebilecek gücün var inan, sevdiğin bir kaç insan olsun onları yanında tut, diğerleri sadece fazlalık. her şey senin elinde, sen yeter ki kendinden vazgeçme