sen sevdiğim ilk adamsın, aşık oldum daha önce, ama sevgi bambaşka bir şey. ben seni sevdim. kör gibi değil. kör değildim seninleyken. ayrılırsam ölmezdim de üzülürdüm. sevgime ihtiyacın vardı, sevilmeye ihtiyacın vardı. hep sevmiştin çok sevmiştin ama sevilmemiştin, kırılgandın , ben seni alıp kendime sakladım, sevdim seni orda,iyileştirdim, erittim buzlarını, kanayan kalbini temizledim,sardım,sevdim,öptüm,sarıldım. sevgimle besledim. ne olurdu sanki sevsen beni?
biliyordum iyileştiğin an yine gideceğini, yine seni kanatana gideceğini, sana öğrettiğim sevgiyi ona vereceğini, yine kanamaya gideceğini biliyordum. sonra sen gittin. neden şaşırmadım diye sordum kendime sonra ve ağladım. insan bildiği bir şeye bu kadar ağlar mı? ne olurdu sanki sevsen beni?
sana kalbimde zar zor açtığım yer, bir sürü duygu birikmiş meğer nasıl yığılıverdiler oraya görmen lazımdı.
yaralandın kırıldın parçalandın çok acı çektin yine bana geldin ben sararım diye yaralarını, her seferinde sardım. bana onu anlatışını dinledim, onu anlatırken gözlerinde ki parıltıyı izledim. kalbinin atışını dinledim ve onun bir gün benim için atmasını diledim. ne olurdu sanki sevsen beni?
seni izledim sonra her hareketini, bana ait bir şeyler aradım, benden bir iz. gülüşünde bir tonda belki, belki de beni unutmaya başlayan gözlerinde, bulamadım. sonra hayran olduğum ellerine baktım, ısıttığım soğuk günlerde. hani elini tuttuğumda, aklında o varken, bana sarılışını düşündüm. sıcaklığını hatırladım hayal meyal. sonra kendimi onun yerine koydum, beni öyle sevdiğini düşündüm. sen karşımda konuşuyordun ben bunları düşünüyordum, sana bakmamak, cennet karşıdayken bir adım atmamak gibiydi o an. yüzümde istemsiz bir tebessüm. ne olurdu sanki sevsen beni?
sonra tokat gibi çarptı yüzüme gerçekler, çünkü hata benimdi. sen beni kırmamıştın ben sana çarpmıştım,kendim kırılmıştım.
yalanların öyle güzel ki, beni sevdiğini söylediğinde özellikle.
ne olurdu sanki?
sevsen beni
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder