özlüyorduk,dile getiriyorduk, dile getirince geçiyordu, öyle söylenmezdi hata ediyorduk. oysa gelsem yanına uzansam yanağına öpsem kesin oldurturdum. iterdin belki, hani başkasını sevmiyordun? hani en güzelindim hani en özelindim. sen benim her halimi biliyordun. nasıl başkasını seveceksin yani sen benim dudağıma fısıldamıyor muydun? zaman öfkemi alabilirdi, buna izin verirdim kesinlikle izin verirdim ama sevgimi alamazdı içimden. öyleyse bu hissettiğim 'hiçbir şey ' ne?
seni bir kere daha öpsem söz veriyorum özlersin.
belki özlüyorsundur, bu güzel bir şey.
galiba özlüyorsun? bu iyi bir şey.
özlüyorsun, bu dünyanın en güzel şeyi.
içine bir kere dokunsam oldurturum söz veriyorum.
içine dokunasım var.
seni özlerim bende yemin ediyorum. sen özlersen ben kesin özlerim bak söz veriyorum. hatta gerek yok ben köpek gibi özlüyorum. sen benim saçlarımı öpmüyor muydun? ben seni nasıl özlemeyeyim? sen başkasını seversen eğer söylesene ben neden ölmeyeyim?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder