alışkanlık kalır geriye bir tek o koyar

sonra bir bakıyorsun, içinde ona dair ne kalmışsa hepsi alışkanlık.

sevgi sandığın aşk sandığın özlem sandığın şeylerin hepsi sadece alışkanlık

o yüzden yapma artık bunu kendine, düşme artık bu kadar yerlere,

onun gözünde nesin onu düşünme, sen yeter ki kendini kendine güldürme,onu boşver de,

unuttun biliyorsun,zor oldu, olacaktı, ama unuttun,bitti. sadece bunu kabullenemedin,

içinde ki o boşluğa ne koyacağını bilemediğin için onun açtığı boşluğu onunla doldurmaya çalıştın,olmayacağını biliyordun. o yüzden şimdi sil elinin tersiyle göz altlarını ve derin bir nefes al. şimdi hemen şuan vazgeç bütün yapacaklarından,planlarından,onunla içilecek bir biradan,ona yazılacak satırlardan.

söz veriyorum geçecek hepsi

sen neler atlatmadın ki? buda bir şey mi sanki?

sana yemin ediyorum ki bitecek,

dişini sıka sıka ağladığın,

içine hıçkırdığın,

ıslattığın yastıkların acısı biiiir biiir çıkacak

yemin ediyorum,

sen sadece artık unutmamakta direnme.

kendine eziyet etme,

bütün o güzel şarkıların içine onu koyup,melodilerine yazık etme.

o boşluk dolacak demiyorum sana,

sen istemeyeceksin zaten doldurmasını birinin,

çünkü bütün duyguların uyuşmuş olacak,

kendine kalacaksın,

sen bunu da atlatacaksın,

sen içinde ki güzelliklerin elinden tutup onları ayağa kaldıracaksın,

ağlama o yüzden,

o bu sırada ne yapıyor bilemem,

belki gülüyor,

ya da bir başkasına yazıyordur,

futbol muhabbeti ediyordur,

belki bir kızla kesişiyordur,

tuvalette de olabilir

ama asla ağlamıyor.

sen de ağlama sakın ağlama

haketmiyor..