Bu kahroluşlar, bu mutsuzluklar, bu umutsuzluklar, bu uykusuzluklar hatta çok normal.
bozulan arkadaşlıkların, yaşayamayışların, bir türlü anlayamayışların, kimsenin hayatına dokunamayışların çok normal. Sabah uyandığında gözlerinin nemli olması, sesinin yarım yamalak kısık çıkması, hayatında ki her şeyin biiiir biiir alt üst olması çok normal. içindekileri anlatamayışların bir türlü bağıramayışların, seni anlayacak kimseyi bulamayışların normal. Tek normal olmayan senin yüzünün gülmesi, normal.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder