''uzak durmalıyız.
böylesini istediğini biliyorum.
başka türlüsüne sen izin vermiyorsun,
bunu ben oldurtamıyorum.''
okuduğunu biliyorum, gözlerin sol baştan buraya kadar yürüyor. bunu okurken kafanda bir sürü soru oluşuyor. iç sesin hala seni sevdiğimi söylüyor, bir başkası bunun senin umrunda olmadığını..
okurken belki gülüşün bölünüyor, senin için olsun istiyorsun, belki de miden bulanmaya başladı hiç önemsemiyorsun. sonra bir kaç anı canlanıyor gözünde, bu kadar ne yaşadık diyorsun, neyi unutamadı, ne yaşadık bu kadar ben mi bir şey kaçırdım diyorsun, sonra sadece yazmaya aşık olduğumu düşünüyorsun, bu canını sıkıyor belki, belki umrunda değil sen bile bilemiyorsun. üstüne alınmaman gerektiğini düşünüyorsun, bir boşluğa kurduğumu zannediyorsun belki bu cümleleri.hala seni sevdiğimi söyleyen ses gözlerinin önüne benimle bir kaç sahne getiriyor. hafif bir özlem yakıyor yüreğini. diğer ses, geçen zamanı vurgulayıp hayatına giren çıkan herkesi aklına çarpıyor şimdi. sonra aşık olduğun kokuları hatırlayıp gülümsüyorsun. bazen komik geliyor tüm bunlar, belki bana acıyorsun
öyle anlarda, oyalanma. sende ki yerimi düşün. kendinle tartış biraz, kendine yalan söyleme, biraz dürüst ol birazcık,çok da zorlama kendini,
hiç böyle sevilmedin.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder