Merhaba sevgilim,
yine ben geldim.
Korkma,yabancı değilim,hatta hayatındaki en gerçek şey -belkide- bendim.
hani her boş vaktinde,açıp okurken beni, belleğinin gözünün önüne getirdiği o anıların ta kendisiyim.
Hatırlıyor gibisin.
Elleri belimin en kıvrımlı noktasına dolanan sendin.
Saçlarımı okşayan sendin.
üzgünüm sevgilim, beni şimdiki zamanına sığdıramayan da sendin.
biz bir miktar beceriksizdik. yetmeyi bilemedik.
ben ikimiz için geniş zamanlar yaptım yokluğunda,
sen oyalandın başka vücutlarda,
beni hiç sevmeyerek, beni çirkinleştirerek beni yok ederek.
ben seni büyüttün yokluğunda.
geniş zamanlar yarattım sevgilim,
gece uyuyamadığın zaman, oradasın,hissediyor gibisin.
ilk defa senin adına konuşuyorum, emin gibiyim bu defa,
beni özlediğinden eminim,
ben gittikten sonra biz kaldığımızdan eminim.
baksana, benden sonra sevdiklerin sanki biraz daha hızlı unutuluyor,biraz daha izsizler ve sanki biraz daha az
siniyorlar üstüne,
korkma sevgilim
birazdan bitmesine izin vereceğim.
ilk defa kendimi ağlatabilen cümleler yazdım,
ben ilk defa kendi acıma ağladım.
sana değil de.
ben sadece yürüdüm,
seni sürüklediğimin farkında olmadan,
senden kaçıp sana yürüdüm,
sonu olmadan.
hiç bir şey düşünmeden sadece sevdim. beklentilerimi susturdum.
insanlar bunu yapamıyor bilirsin. bilmiyorsanda elbet bir gün öğreneceksin.
şimdi aklına son kez kendimi getiriyorum,
kalbim senin için atmıyor artık,
bu ikimiz içinde eş zamanlı bir son oldu,
benim geniş zamanlarımın sonu,
üzgünüm bir kez daha sevgilim,
biliyorum canını sıktım,
böyle olsun istemezdim.
çünkü başına gelebilecek en güzel şey gerçekten bendim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder