hala hissedebilen,
hala sevebilen,
hala önemseyen,
bir şeyler kaldı mı diye.
şehirler buldum, ayrılan yollar buldum,dinlenen müziklerin arasında,ağladığım zamanları buldum.
nefes aldığımı sinek ısırığı kadar hissettiğim gecelere döndüm.
ağladığım duyulmasın diye yastıkla kafamı siktiğim geceler gördüm
yaşanmış en güzel hikayeleri buldum,
yaşanamayanlarda oradaydı tabii.
daha derinlere indim,
acıtanı sancıtanı sildim elimle,
ilk ayrılığımız ilişti gözüme,
sesini duydum inanır mısın?
tadın bile geldi dilimin ucuna.
kokunu bekledim,hazırdım duymaya,
seni taklit etti kokun,
senin gibi yaptı, gelirmiş gibiydi hiç gelmedi.
sorular buldum, nasıl yani? dedim,
ben o kadar yılın sabahın senin için mi uyanmışım,
bu şehirin soğuk kaldırımlarında dolaşmak senin sayende mi mümkünmüş en başından beri,
senin için yaşamış olamam,
olmamalıyım, sencede farkın biraz daha fazla değil mi diğerlerinden?
sonra çocuk halini buldum,gülümsetti beni ilk düşüşün yanıma,
yüzüme gelen saçlarımı elinle ittiğin günleri buldum,
içimde dolaştım bütün gün,
senli bir gece hariç her şeyi buldum;bu bir özlem.
bu bir son, senin hakkında konuşmamdan,seni sevmemden,seni özlememden korkan hiç kimse olmayacak artık.
şimdi dokunabilirsin yüzüme,çünkü sen denize dokunmayı seversin
iyi dinle beni,
içimde değilsin,
-gittim- demen yasak,
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder