kalbimi kıran ilk erkeğe

öyle özel midir ilk aşk, hala. öyle sızlatır mı içini ara sıra, yoklar mı özlemi yüreğini..

kaç kişiye ezberlettim, gözlerini, kirpiklerini,sesini..

senden sonra belki daha çok üzüldüm, boşuna demiyorum, üzülmeye de değerdi, ama sana ağlamak bir başka güzeldi. 

arada geliyorsun gözümün önüne, hatırlamaya çalışıyorum yüzünü, yüzünü yanımda düşünüyorum, bir zamanlar beni sevdiğini söyleyen dudaklarının şimdi başkalarını öptüğünü düşünüyorum,nefessiz kalıyorum. birbirimize verdiğimiz daha doğrusu benim sana zorla verdirttiğim sözleri düşünüyorum. gülüyorum. gitarının sesiyle avunurdum. sessizliğinle büyüyorum. 

aklımda, o kızı bana karşı koruyuşunla kalıcaksın,

oysa güzel bir gülüşün vardı, keşke öyle kalsaydın.

kirpiğinin oynayışından ne demek istediğini anladığım gözlerin vardı, karnımı paramparça eden sözlerin bir de.

sonra bugün, 3 yıl sonra, tam şu saat şu dakika, kokunu omzumda hissettim.

kalbimi ilk kıran olsanda,

hep başka bir şeydi, senin canın olmak.